Sanskrit Shlokas & Quotes on Leadership, Niti & Decision Making with Hindi & English Meaning

सुलभाः पुरुषा राजन् सततं प्रियवादिनः। अप्रियस्य तु पथ्यस्य वक्ता श्रोता च दुर्लभः॥

sulabhāḥ puruṣā rājan satataṁ priya-vādinaḥ | apriyasya tu pathyasya vaktā śrotā ca durlabhaḥ ||

अहन्यहनि भूतानि गच्छन्तीह यमालयम्। शेषाः स्थावरमिच्छन्ति किमाश्चर्यमतः परम्॥

ahany ahani bhūtāni gacchanti yama-mandiram | śeṣāḥ sthāvaram icchanti kim āścaryam ataḥ param ||

उत्साहो बलवान् आर्य नास्त्युत्साहात् परं बलम्। सोत्साहस्य हि लोकेषु न किञ्चिदपि दुर्लभम्॥

utsāho balavān ārya nāsty-utsāhāt paraṁ balam | sotsāhasya hi lokeṣu na kiñcid api durlabham ||

यस्य कृत्यं न जानन्ति मन्त्रं वा मन्त्रितं परे। कृतमेवास्य जानन्ति स वै पण्डित उच्यते॥

yasya kṛtyaṁ na jānanti mantraṁ vā mantritaṁ pare | kṛtam evāsya jānanti sa vai paṇḍita ucyate ||

धर्म एव हतो हन्ति धर्मो रक्षति रक्षितः। तस्माद्धर्मो न हन्तव्यो मा नो धर्मो हतोऽवधीत्॥

dharma eva hato hanti dharmo rakṣati rakṣitaḥ | tasmād dharmo na hantavyo mā no dharmo hato'vadhīt ||

न जातु कामान्न भयान्न लोभाद्धर्मं त्यजेज्जीवितस्यापि हेतोः। नित्यो धर्मः सुखदुःखे त्वनित्ये जीवो नित्यो हेतुरस्य त्वनित्यः॥

na jātu kāmān na bhayān na lobhād dharmaṁ tyajej jīvitasyāpi hetoḥ | nityo dharmaḥ sukha-duḥkhe tv anitye jīvo nityo hetur asya tv anityaḥ ||

द्वौ इमौ ग्रसते भूमिः सर्पो बिलशयानिव। राजानं चाविरोद्धारं ब्राह्मणं चाप्रवासिनम्॥

dvāv imau grasate bhūmiḥ sarpo bila-śayān iva | rājānaṁ cāviroddhāraṁ brāhmaṇaṁ cāpravāsinam ||

न कालो दण्डमुद्यम्य शिरः कृन्तति कस्यचित्। कालस्य बलमेतावद् विपरीतार्थदर्शनम्॥

na kālo daṇḍam udyamya śiraḥ kṛntati kasyacit | kālasya balam etāvad viparītārtha-darśanam ||

क्रोधाद्भवति सम्मोहः सम्मोहात्स्मृतिविभ्रमः। स्मृतिभ्रंशाद् बुद्धिनाशो बुद्धिनाशात्प्रणश्यति॥

krodhād bhavati sammohaḥ sammohāt smṛti-vibhramaḥ | smṛti-bhraṁśād buddhi-nāśo buddhi-nāśāt praṇaśyati ||

सूक्ष्म रूप धरि सियहिं दिखावा। बिकट रूप धरि लंक जरावा॥ भीम रूप धरि असुर संहारे। रामचंद्र के काज संवारे॥

sūkṣma rūpa dhari siyahiṁ dikhāvā | bikaṭa rūpa dhari laṅka jarāvā || bhīma rūpa dhari asura saṁhāre | rāmacandra ke kāja saṁvāre ||

अक्रोधेन जयेत् क्रोधमसाधुं साधुना जयेत्। जयेत् कदर्यं दानेन जयेत् सत्येन चानृतम्॥

akrodhena jayet krodham asādhuṁ sādhunā jayet | jayet kadaryaṁ dānena jayet satyena cānṛtam ||

क्रोधाद्भवति संमोहः संमोहात्स्मृतिविभ्रमः। स्मृतिभ्रंशाद् बुद्धिनाशो बुद्धिनाशात्प्रणश्यति॥

krodhād bhavati saṁmohaḥ saṁmohāt smṛti-vibhramaḥ | smṛti-bhraṁśād buddhi-nāśo buddhi-nāśāt praṇaśyati ||

षड् दोषाः पुरुषेणेह हातव्या भूतिमिच्छता। निद्रा तन्द्रा भयं क्रोध आलस्यं दीर्घसूत्रता॥

ṣaḍ doṣāḥ puruṣeṇeha hātavyā bhūtim icchatā | nidrā tandrā bhayaṁ krodha ālasyaṁ dīrgha-sūtratā ||

एकः क्षमावतां दोषो द्वितीयो नोपपद्यते। यदेनं क्षमया युक्तमशक्तं मन्यते जनः॥

ekaḥ kṣamāvatāṁ doṣo dvitīyo nopapadyate | yad enaṁ kṣamayā yuktam aśaktaṁ manyate janaḥ ||

न हि वैरेण वैराणि शाम्यन्तीह कदाचन। अवैरेण च शाम्यन्ति एष धर्मः सनातनः॥

na hi vaireṇa vairāṇi śāmyantīha kadācana | avaireṇa ca śāmyanti eṣa dharmaḥ sanātanaḥ ||

मनोजवं मारुततुल्यवेगं जितेन्द्रियं बुद्धिमतां वरिष्ठम्। वातात्मजं वानरयूथमुख्यं श्रीरामदूतं शरणं प्रपद्ये॥

manojavaṁ māruta-tulya-vegaṁ jitendriyaṁ buddhimatāṁ variṣṭham | vātātmajaṁ vānara-yūtha-mukhyaṁ śrīrāma-dūtaṁ śaraṇaṁ prapadye ||

सत्यस्य वचनं साधु सत्यादपि हितं वदेत्। यद्भूतहितमत्यन्तमेतत् सत्यं मतं मम॥

satyasya vacanaṁ sādhu satyād api hitaṁ vadet | yad-bhūta-hitam atyantam etat satyaṁ mataṁ mama ||

प्रनवउँ पवनकुमार खल बन पावक ग्यानघन। जासु हृदय आगार बसहिं राम सर चाप धर॥

praṇava-uṁ pavana-kumāra khala bana pāvaka gyāna-ghana | jāsu hṛdaya āgāra basahiṁ rāma sara cāpa dhara ||

मानं हित्वा प्रियो भवति क्रोधं हित्वा न शोचति। कामं हित्वाऽर्थवान् भवति लोभं हित्वा सुखी भवेत्॥

mānaṁ hitvā priyo bhavati krodhaṁ hitvā na śocati | kāmaṁ hitvā'rthavān bhavati lobhaṁ hitvā sukhī bhavet ||

अतुलितबलधामं हेमशैलाभदेहं दनुजवनकृशानुं ज्ञानिनामग्रगण्यम्। सकलगुणनिधानं वानराणामधीशं रघुपतिप्रियभक्तं वातजातं नमामि॥

atulita-bala-dhāmaṁ hema-śailābha-dehaṁ danuja-vana-kṛśānuṁ jñāninām agra-gaṇyam | sakala-guṇa-nidhānaṁ vānarāṇām adhīśaṁ raghupati-priya-bhaktaṁ vātajātaṁ namāmi ||

कालो हि सर्वभूतानां विधाता परमो मतः। न कालमतिवर्तन्ते प्राणिनां सुखदुःखे॥

kālo hi sarva-bhūtānāṁ vidhātā paramo mataḥ | na kālam ativartante prāṇināṁ sukha-duḥkhe ||

धीरज धरम मित्र अरु नारी। आपद काल परिखिअहिं चारी॥

dhīraja dharama mitra aru nārī | āpada kāla parikhi-ahiṁ chārī ||

बुद्धिर्बलं यशो धैर्यं निर्भयत्वमरोगता। अजाड्यं वाक्पटुत्वं च हनुमत्स्मरणाद् भवेत्॥

buddhir balaṁ yaśo dhairyaṁ nirbhayatvam arogatā | ajāḍyaṁ vāk-paṭutvaṁ ca hanumat-smaraṇād bhavet ||

यत्र योगेश्वरः कृष्णो यत्र पार्थो धनुर्धरः। तत्र श्रीर्विजयो भूतिर्ध्रुवा नीतिर्मतिर्मम॥

yatra yogeśvaraḥ kṛṣṇo yatra pārtho dhanurdharaḥ | tatra śrīr vijayo bhūtir dhruvā nītir matir mama ||

धर्मादर्थः प्रभवति धर्मात्प्रभवते सुखम्। धर्मेण लभते सर्वं धर्मसारमिदं जगत्॥

dharmād arthaḥ prabhavati dharmāt prabhavate sukham | dharmeṇa labhate sarvaṁ dharma-sāram idaṁ jagat ||

अहिंसा परमो धर्मस्तथाहिंसा परं दमः। अहिंसा परमं दानमहिंसा परमं तपः॥

ahiṁsā paramo dharmas tathāhiṁsā paraṁ damaḥ | ahiṁsā paramaṁ dānam ahiṁsā paramaṁ tapaḥ ||

कवन सो काज कठिन जग माहीं। जो नहिं होई तात तुम्ह पाहीं॥

kavana so kāja kaṭhina jaga māhīṁ | jo nahiṁ hoī tāta tumha pāhīṁ ||

कर्मण्येवाधिकारस्ते मा फलेषु कदाचन। मा कर्मफलहेतुर्भूर्मा ते सङ्गोऽस्त्वकर्मणि॥

karmaṇy-evādhikāras te mā phaleṣu kadācana | mā karma-phala-hetur bhūr mā te saṅgo 'stvakarmaṇi ||

उद्धरेदात्मनात्मानं नात्मानमवसादयेत्। आत्मैव ह्यात्मनो बन्धुरात्मैव रिपुरात्मनः॥

uddhared ātmanātmānaṁ nātmānam avasādayet | ātmaiva hy ātmano bandhur ātmaiva ripur ātmanaḥ ||

नैनं छिन्दन्ति शस्त्राणि नैनं दहति पावकः। न चैनं क्लेदयन्त्यापो न शोषयति मारुतः॥

nainaṁ chindanti śastrāṇi nainaṁ dahati pāvakaḥ | na cainaṁ kledayanty āpo na śoṣayati mārutaḥ ||

रामो विग्रहवान् धर्मः साधुः सत्यपराक्रमः। राजा सर्वस्य लोकस्य देवानां मघवानिव॥

rāmo vigrahavān dharmaḥ sādhuḥ satya-parākramaḥ | rājā sarvasya lokasya devānāṁ maghavān iva ||

परित्राणाय साधूनां विनाशाय च दुष्कृताम्। धर्मसंस्थापनार्थाय सम्भवामि युगे युगे॥

paritrāṇāya sādhūnāṁ vināśāya ca duṣkṛtām | dharma-saṁsthāpanārthāya sambhavāmi yuge yuge ||

विषं विषधरैः सार्धं कण्ठे यस्य विभूषणम्। अमृतं यस्य संस्पर्शात् स शिवः पातु नः सदा॥

viṣaṁ viṣadharaiḥ sārdhaṁ kaṇṭhe yasya vibhūṣaṇam | amṛtaṁ yasya saṁsparśāt sa śivaḥ pātu naḥ sadā ||

कर्पूरगौरं करुणावतारं संसारसारं भुजगेन्द्रहारम्। सदा वसन्तं हृदयारविन्दे भवं भवानीसहितं नमामि॥

karpūra-gauraṁ karuṇā-vatāraṁ saṁsāra-sāraṁ bhujagendra-hāram | sadā vasantaṁ hṛdayāravinde bhavaṁ bhavānī-sahitaṁ namāmi ||

नागेन्द्रहाराय त्रिलोचनाय भस्माङ्गरागाय महेश्वराय। नित्याय शुद्धाय दिगम्बराय तस्मै नकाराय नमः शिवाय॥

nāgendra-hārāya trilocanāya bhasmāṅga-rāgāya maheśvarāya | nityāya śuddhāya digambarāya tasmai nakārāya namaḥ śivāya ||

सर्वधर्मान्परित्यज्य मामेकं शरणं व्रज। अहं त्वां सर्वपापेभ्यो मोक्षयिष्यामि मा शुचः॥

sarva-dharmān parityajya mām ekaṁ śaraṇaṁ vraja | ahaṁ tvāṁ sarva-pāpebhyo mokṣayiṣyāmi mā śucaḥ ||

असितगिरिसमं स्यात् कज्जलं सिन्धुपात्रे सुरतरुवरशाखा लेखनी पत्रमुर्वी। लिखति यदि गृहीत्वा शारदा सर्वकालं tad api तव गुणानामीश पारं न याति॥

asita-giri-samaṁ syāt kajjalaṁ sindhu-pātre sura-taru-vara-śākhā lekhanī patram urvī | likhati yadi gṛhītvā śāradā sarva-kālaṁ tad api tava guṇānām īśa pāraṁ na yāti ||